فقيه ، جلد 2 ، صفحهء 179 : عَنْ ابىعَبْدِاللَّهِ عليه السلام : كانَ ابى يَقولُ : ما يُعْبَأُ بِمَنْ يَؤُمُّ هذَا الْبَيْتَ اذا لَم‌ْيَكُنْ فيهِ ثَلاثُ خِصالٍ : خُلُقٌ يُخالِقُ بِهِ مَنْ صَحِبَهُ « 1 » وَ حِلْمٌ يَمْلِكُ بِهِ غَضَبَهُ وَ وَرَعٌ يَحْجُزُهُ عَنْ مَحارِمِ اللَّهِ . [ امام صادق عليه السلام فرمود : پدرم مىفرمود : كسى كه به زيارت اين خانه مىآيد اگر سه خصلت در او نباشد ارزش و اهميتى نزد خدا ندارد : اخلاق خوشى كه با آن با همنشينانش معاشرت كند ، و بردبارىاى كه با آن خشم خود را كنترل نمايد ، و پرهيزكارىاى كه او را از حرامهاى الهى باز دارد . ] وسائل ، جلد 2 ، صفحهء 139 : احتجاج طَبَرْسى عَنْ اميرِالْمُؤْمِنينَ عليه السلام فِى احْتِجاجِهِ عَلَى الْخَوارِجِ قالَ : وَ امّا قَوْلُكُمْ انّى كُنْتُ وَصِيّاً فَضَيَّعْتُ الْوَصِيَّةَ فَانْتُمْ كَفَرْتُمْ وَ قَدَّمْتُمْ عَلَىَّ وَ ازَلْتُمُ الْامْرَ عَنّى وَ لَيْسَ عَلَى الْاوْصِياءِ الدُّعاءُ الى انْفُسِهِمْ ، انَّما يَبْعَثُ اللَّهُ الْانْبِياءَ عليهم السلام فَيَدْعونَ الى انْفُسِهِمْ وَ ( امَّا خ ) الْوَصِىُّ فَمَدْلولٌ عَلَيْهِ مُسْتَغْنٍ عَنِ الدُّعاءِ الى نَفْسِهِ وَ قَدْ قالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ : وَ لِلَّهِ عَلَى النّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ الَيْهِ سَبيلًا . وَ لَوْ تَرَكَ النّاسُ الْحَجَّ لَم‌ْيَكُنِ الْبَيْتُ لِيُكْفَرَ [ بِتَرْكِهِمْ ايّاهُ ] وَلكِنْ كانوا يَكْفُرونَ بِتَرْكِهِمْ ايّاهُ لِانَّ اللَّهَ قَدْ نَصَبَهُ لَكُمْ عَلَماً وَ كَذلِكَ نَصَبَنى عَلَماً حَيْثُ قالَ رَسول‌ُاللَّهِ صلى الله عليه و آله : يا عَلِىُّ ، انْتَ مِنّى بِمَنْزِلَةِ الْكَعْبَةِ تُؤْتى وَ لاتَأْتى . [ در كتاب احتجاج طبرسى در ضمن احتجاج اميرمؤمنان عليه السلام با خوارج آمده است كه فرمود : اما اينكه گفتيد من وصى رسول خدا صلى الله عليه و آله بودم و ( با سكوت و خانه‌نشينى خود ) وصيت را تباه كردم ؛ بدانيد اين شما بوديد كه كافر شديد و ديگران را بر من مقدم داشتيد و كار را از دست من بيرون برديد ؛ و بر اوصيا لازم نيست كه مردم را به سوى خود دعوت كنند ( بلكه مردم بايد خود طبق وصيت پيامبرشان نزد اوصيا بروند ) ؛ خداوند

--> ( 1 ) . داستان امام زين‌العابدين و خدمت در سفر حج .